W ogrodach na kwietnikach, rabatach, w alpinariach, do tworzenia grup, jako rośliny okrywowe i żywopłotowe, a także w pojemnikach na balkonach i tarasach sadzona jest chryzantema wielkokwiatowa (Chrysanthemum xgrandiflorum), kiedyś nazywana złocieniem ogrodowym. Coraz powszechniejsze wykorzystanie tych roślin wiąże się przede wszystkim z ich urokiem i łatwością uprawy. Tak obfitemu kwitnieniu nie jest w stanie sprostać prawie żaden inny gatunek. Dodatkowo olbrzymia skala barw, nawet tylko jednego koloru żółtego, przyprawia o zawrót głowy. Odmiany różnią się także okresem kwitnienia, siłą wzrostu i mrozoodpornością.
Okazuje się, że duża grupa odmian chryzantemy wielkokwiatowej, jest odporna na niskie temperatury zimą i jak najbardziej można uprawiać je jako byliny na ogrodowych rabatach. Nazywane są często gruntowymi odmianami drobnokwiatowymi lub Garden Mums. Nazwa wywodzi się od angielskiego słowa ogród oraz chrysanthemums - chryzantemy. Niektóre odmiany doniczkowe tworzące bardzo dużo drobnych kwiatów (ponad 1000 na jednej roślinie) i mające zdolność do samokrzewienia się, nazywane popularnie „multiflora" (wielokwiatowa), można także sadzić w ogrodach.
Dlaczego kwitną jesienią? Większość chryzantem kwitnie w drugiej połowie lata i jesienią. Kwitnienie jest związane z długością dnia. Chryzantema zaliczana jest do roślin tzw. dnia krótkiego, czyli zawiązujących pąki kwiatowe w warunkach dnia krótkiego (najczęściej poniżej 14 h). Oznacza to, że wtedy kiedy mamy krótkie dni (w Polsce od 21 czerwca dni się skracają), następuje u nich inicjacja pąków kwiatowych. Odmiany wczesne kwitną już w lipcu, natomiast późne rozwijają kwiaty dopiero we wrześniu. Ogrodnicy oferują kwitnące chryzantemy w sprzedaży praktycznie przez cały rok. Jest to możliwe dzięki specjalnym metodom uprawy.
Wymagania
Chryzantemy najlepiej rosną na stanowisku słonecznym, takim, które przynajmniej przez pół dnia jest w pełni...